*** [S]

jak szkło
kruchy
na bezdechu
unoszący się

jak prąd
rażący
dźwiękiem
w bezdźwięku
ogłuszający

dławi się
niemym krzykiem
składa uśmiech
niesięgający mu
do oczu

rzuca wszystkim
co wpadnie mu
do rąk
suchych
oczu
we łzach
jak lód
bez wnętrza

nie stawia oporu
nie walczy
słucha
bez definicji
zawieszony między
spokojem a
rozpaczą.