Notkę dedykuję wszystkim przyjaciołom jakich kiedykolwiek miałam. Tym, którzy byli i odeszli, a także tym, którzy wciąż przy mnie są. W szczególności dziękuję frigid, która- mimo kilometrów, jakie nas dzielą, potrafi podnieść mnie na duchu chyba jak nikt inny. Dziękuję Ci z całego serca.
Wczoraj na języku polskim miałam swego rodzaju rozkminę. W moim życiu przez ostatnie dni trochę się pozmieniało, pokręciło... Ale przecież muszę przetrwać i to, prawda?
[Empire of a sun- we are the people]
Ludzie popełniają błędy. Nie są doskonali. Są najsłabsi, bo mają uczucia i za nic nie mogą ich wyłączyć. Zwierzęta to zupełnie coś innego. U nich pozostawienie najsłabszego nie jest niczym złym. One nie myślą co dalej, nie zastanawiają się czy robią dobrze czy źle. Po prostu to czynią. Są najczystszym tworem tego świata. Postępują według instynktu, nie sprzeciwiają się.
Chyba czasem chciałabym być taka jak one. Odlatywać, gdy mam na to ochotę. Uciec. Nikt by się mną nie przejął, a ja nie czułabym smutku z tego powodu. Coś pięknego.
Nic jednak nie poradzę na to,że jestem kim jestem i jaka jestem. Chyba zaczynam powoli siebie akceptować.
Człowiek nie jest idealny. Powtarzam to po raz kolejny. Nie jest i nigdy nie będzie. uczy się na swoich błędach, których popełnia całą masę. To normalna kolej rzeczy. Ale wtedy już wie, że po dotknięciu gorącego piekarnika, może się oparzyć. Nigdy nie będziemy tacy jak zwierzęta, zwłaszcza w relacjach międzyludzkich (pięknie to brzmi :P). I tak jest chyba nawet lepiej.
A co, jeżeli jesteśmy aż ludźmi? Nie trwamy w jednym miejscu. Nie mamy określonych granic. Możemy je poszerzać. Możemy się rozwijać. Bo czy takiej jaskółce wpadnie do głowy pomysł stworzenia chociażby lodówki, do przechowywania jedzenia i tym samym rzadszego polowania? Tylko czy jaskółka byłaby wtedy w pełni z siebie zadowolona? Myślę, że pewien mechanizm zostałby naruszony.
Co chcę wam przekazać?
Nie skreślajcie siebie z powodu jednej pomyłki. Czasem trudno jest ją zaakceptować, zwłaszcza gdy ingeruje w nią inna osoba. Nie kończcie jednak tego, co do tej pory dawało wam siłę. Walczcie o to!
O ludzi. O przyjaźń. O rodzinę. O miłość. O marzenia. Nigdy się nie zniechęcajcie. Czasem będzie trudno. Nie bójcie się iść dalej. Nie przestawajcie!
Ja nie zamierzam.
Dominika
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz