Dawno tego nie robiłam, więc cieszę się, bo lubię to, zwłaszcza gdy nie się nie zmuszam. Gdy wszystko przychodzi samo.
Most
Zbudowałam most.
Nad rwącą rzeką.
Płyną w niej wszyscy ci,
Którzy nie chcą,
Tak bardzo nie chcą
by to się udało.
I płynie tam twoje milczenie.
Płyną twoje zabandażowane ręce.
Płynie mój wąsaty przełożony,
I ta okropna blondynka spod trzysta czwórki,
Która nie wie nic,
Ale i tak patrzy na wszystkich z pogardą.
Zbudowałam most.
I wysłałam list pocztą gołębiową.
Ja byłam tym gołębiem.
Zbudowałam go
I zadbałam o każdy szczegół.
Potężne filary wciąż stawiają czoła
Rwącej wodzie pełnej szyderstw,
Ciszy, niedokończonych rozmów,
Zapomnianych łez, nieodebranych telefonów,
Zignorowanych wiadomości.
Czekam.
Most nadal jest zamknięty.
Mechanizm łączący oba brzegi
Znajduje się po Twojej stronie.
Czekam.
Zrobiłam wszystko co mogłam,
Ile jeszcze mogę prosić?
Już tylko ty możesz go dla mnie otworzyć.
Może lepiej było wybudować tamę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz