Patrzę na Ciebie i widzę cień,
tego, kto trwał przy mnie.
Pół roku przeminęło niezwykle szybko,
kolejne pół, bez Ciebie
okazało się być roztrojeniem poczucia czasu,
tak jak w kilka chwil po wielkim wybuchu
na początku światów.
Czy przed naszym wielkim wybuchem, było coś
co warte jest pamiętania,
skoro nikt z nas nie może sobie przypomnieć
co stało się przed tym kosmicznym?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz